Απεραντο γαλαζιο

Monday, August 27, 2007

Αποκαΐδια

Μέσα σ'αυτά που νόμιζα πως θα έκανα κάποτε,ήταν και ο γύρος της Πελοποννήσου.Αλλά αυτό ήταν στα αρχαία χρόνια,τότε που ήμουνα μικρή και αθώα και πίστευα ότι τίποτα δε θα άλλαζε ποτέ και ο χρόνος ήταν όλος δικός μου.



Φέτος ήθελα μετά τις όμορφες διακοπές μου να συνεχίσω τη ζωή μου όχι όπως είχε,αλλά καλύτερα.Είχα σχέδια να την αλλάξω,να τη βελτιώσω.Να κάνω καινούριες αρχές.

Μετά όμως που ξεχνιέμαι κι ανοίγω την τηλεόραση,μετά που περνάω από το περίπτερο και βλέπω το μαύρο εξώφυλλο της Ελευθεροτυπίας,τα σχέδιά μου μικραίνουν και γίνονται τόσα δα ανούσια σχεδιάκια,ανύπαρκτα,εγωιστικά σκουπιδάκια.Γίνομαι ολόκληρη μια σταλίτσα κοντορεβυθούλα μπροστά σ'ένα μεγάλο,σκοτεινό,φρικιαστικό τέρας χωρίς μορφή.Και δεν εννοώ τη φωτιά.Όχι.Αυτή είναι κόκκινη,ζεστή και λαμπερή.Δε φταίει σε τίποτα.Για καλό την έφερε ο Προμηθέας.Το τέρας το μαύρο και το σκοτεινό είναι αυτό που κρύβεται σε ψυχές γύρω μου και δεν μπορώ να το κατανοήσω.Κι ότι δεν μπορώ να καταλάβω,δεν μπορώ και να το πολεμήσω.Δεν έχω ιδέα από πού να το πιάσω.Είναι ανεξέλεγκτο.Είμαι αδύναμη μπροστά του.Μια Λάρα Κροφτ χωρίς πιστόλια μπροστά στο δράκο του τελευταίου ταμπλό...



Πόσοι είναι σαν εμένα;Είμαστε τόσο λίγοι;Τόσο λίγοι αυτοί που σεβόμαστε τη φύση και την αγαπάμε;Τόσο λίγοι αυτοί που σκεφτόμαστε το αύριο;Ή είμαστε εμείς οι πολλοί τελικά;Έρμαια των λίγων τρελλών;

Όχι,δεν μπορεί να ισχύει αυτό δυστυχώς...Αν ήταν έτσι δε θα άκουγα τόσες παπαριές ανοίγοντας την τηλεόραση,στα παραθυροδιαλλείματα ανάμεσα στις εικόνες της"πύρινης λαίλαπας"(αν ξανακούσω αυτή την έκφραση θα ξεράσω πάνω στην οθόνη).Δε θα άκουγα καν το όνομα"Πολύδωρας".Τον κορόιδευα αυτόν τον γελοίο τύπο!Όποτε έβλεπα τη βοϊδίσια μουτσούνα του,όποτε άνοιγε το στόμα του και πετούσε τις μαλακίες του αιώνα,γελούσα με τα χάλια του.Και όμως,αυτός ο ανίκανος και ανεγκέφαλος είναι υπεύθυνος της τάξης και της ασφάλειάς μου!Και όχι μόνο αυτός...

"Ασύμμετροι"μου φαίνονται όλοι τους αν κάτσω και τους κοιτάξω πάνω από λίγα δευτερόλεπτα.Σαν τις φιγούρες του Πικάσσο-αλλού μάτια,αλλού μύτες,αλλού δόντια...Ανοιγοκλείνουν στόματα αλλά εγώ μόνο θόρυβο ακούω.Κι αν ξεγελαστώ και συγκεντρώσω την προσοχή μου στις λέξεις,βρίσκομαι να παρακολουθώ ένα παράλογο θέατρο όπου κανείς δε συνειδητοποιεί τι έγινε αλλά κοιτάζει νούμερα,θέσεις και θώκους.Τι να το κάνεις ρε το νούμερο και το πόστο όταν δε θα μπορείς να πας πια στην Εύβοια ή στην Πελοπόννησο;Θα πας στις Μαλδίβες;Κι εκεί θα έρθει ένα τσουνάμι να σε βρει,ηλίθιο ανδρείκελο...
Και μετά το πλάνο αλλάζει και βλέπω τον παππού και τη γιαγιά με το χαμένο βλέμμα και το χαμένο σπίτι και το χαμένο χωριό και τη χαμένη ζωή και γίνομαι στάχτη μαζί τους,μέσα στο σπίτι μου κι εγώ θα καθόμουν να καώ απ'το να γίνω πρόσφυγας στη χώρα μου στα γεράματα,πεθαμένη θα ήμουν πια μέσα μου ούτως ή άλλως...



Θέλω να αλλάξω εθνικότητα.Να γίνω ότι νά'ναι,δε με νοιάζει.Σομαλή,Ινδή,Ισλανδή,Μογγόλα.Όχι Ελληνίδα,ντρέπομαι.

Να μεταναστεύσω θέλω.Ήταν ένας όμορφος που με κοιτούσε και με κοιτούσε και με κοιτούσε...εκεί στην ξένη χώρα που έκανα διακοπές.Τέτοια ένταση σε βλέμμα δεν έχω ξαναδεί..Κι εγώ τον κοιτούσα αλλά μετά φύγαμε.Κακώς.Έπρεπε να κάτσω,να ανακαλύψω ότι είναι ο έρωτας της ζωής μου και να μείνω μαζί του στην υπέροχη,πολιτισμένη χώρα του.Στην όμορφη πόλη με τα μεγάαααλα πεζοδρόμια τα φτιαγμένα για να περπατάνε οι άνθρωποι ανάμεσα στα ψηλά πράσινα δέντρα και να χαίρονται.Να ζουν και να αναπνέουν καθαρό αέρα.Να ακούν πουλιά να τιτιβίζουν και να αγαλλιάζει η ψυχή τους.Όχι μηχανάκια και εξατμίσεις.



Δε θέλω να ζω άλλο εδώ πέρα.Η ζωή μου μικραίνει και φτωχαίνει κάθε που βάζω τις ωτοασπίδες το βράδυ για να κερδίσω λίγες ήσυχες ώρες ύπνου.Κάθε που κάνω σλάλομ με το αυτοκίνητο για να αποφύγω ένα τουμπανιασμένο κουφάρι.Κάθε που βλέπω χέρια να βγαίνουν από αυτοκίνητα κρατώντας κάθε είδους βρωμιά και να την ξεφορτώνουν στην άσφαλτο.Κάθε που πάω στην παραλία κι αντί να πατήσω άμμο πατάω αποτσίγαρα..Έλα όμορφε ξένε.Ψάξε με,βάλε αγγελίες,βάλε την Ιντερπόλ ή όπως αλλιώς τη λέτε εσείς εκεί και ανακάλυψέ με.Πάρε με στον πολιτισμό,μακρυά απ'τους ανθρώπους που δεν έχουν πια ψυχή κι εγώ σου υπόσχομαι να μάθω να σου μαγειρεύω τα φαγητά της πατρίδας σου-της δικιάς μου άλλωστε δεν αξιώθηκα να προλάβω να τα κάνω κτήμα μου(αν και μια φακή ομολογώ ότι την κατέχω).Θα πάω και φροντιστήριο να μάθω και τη γλώσσα σου,νά'χουμε να λέμε όταν θα έχουμε εξαντλήσει τη γλώσσα του σώματος.Κι αν κανένα βράδυ με πιάσεις να δακρύζω,μη στεναχωρηθείς.Νοσταλγία can be a real bitch sometimes...

Labels:

12 Comments:

  • Να σου πω κάτι; Εγώ είμαι έξω και θέλω να γυρίσω. Τώρα που είναι τα πράγματα έτσι. Αρνούμαι να τα παρατήσω για 10 μαλάκες.

    By Blogger wahia, at 9:55 PM  

  • Αυτό το κείμενο πρέπει να το κάνεις forward σε πολιτικά γραφεία.
    Κάνε μου τη χάρη.

    By Blogger Luccia, at 11:37 PM  

  • Wahia μου,άντε και γυρίζεις.Να κάνεις τι;Και πώς;Πες μου κι εμένα κάποιο τρόπο και θα τρέξω να παλέψω.Μα δυστυχώς δεν πιστεύω πως είναι μόνο 10 οι μαλάκες-και κάθε μέρα που περνάει,κάτι γίνεται και μου το επιβεβαιώνει...Όπως σήμερα-πόσο θα ήθελα να μπορούσα να το γράψω εδώ!μα δε γίνεται..

    Lucciaκι,μετά χαράς θα στην έκανα τη χάρη,μα...ποιός θα δώσει σημασία βρε κούκλα μου;Διάβασα το κείμενο του πυροσβέστη στην κωλόγρια κι έκλαιγα-αν δεν τους συγκινεί αυτό,τίποτε δεν μπορεί να περάσει το χοντρό πετσί τους

    Περιμένω να δω τι θα γίνει στις εκλογές-είμαι πραγματικά ΠΟΛΥ περίεργη..

    By Blogger Aurelia Aurita, at 1:07 AM  

  • Είχες δίκιο τελικά..μετά το πλιάτσικο με τα λεφτά των πυροπαθών συνειδητοποίησα ότι δεν είμαστε στα καλά μας σαν λαός...προκοπή δεν θα δούμε ποτέ.-

    By Blogger wahia, at 10:51 PM  

  • Ασε και εγω σχεδιαζα τον γυρο της Πελοπονησου και θα μεινει σχεδιο επι χαρτου με επ'αοριστη αναβολη....

    Οσο για τα υπόλοιπα, αυτο το καλοκαιρι εκτος απο το δερμα μαυρισαμε και στην ψυχη....ειναι κριμα παντως που μετα απο αυτην την τραγωδία ο κωστακης ανακαλυψε την οικολογια στην Ηλεία- ασχετα με την αναθεωρηση του αρθρου 16 και τους δασοκτονους νόμους- ενω ο Γιωργακης ασχολειται με την βουλα και την φωφη!
    ρε μπας και η Εφη Σαρη ειναι καλυτερη?

    Θα μπορουσε να ειναι φθινοπωρινη μελαγχολια αλλα ειναι απλή μιζερια..

    By Blogger _ST_, at 5:46 PM  

  • einai polles fores pou niwthw kai egw etsi..ti na peis..apla asxoliastes katastaseis apla prepei kapoia stigmh na milhsoume me prakseis..oloi mas......by the way..to aperanto galazio its my favourite too..
    filia

    By Blogger blue, at 12:19 AM  

  • Aurelia :)
    Αυτός ήταν ο λόγος που είχα φύγει Αγγλία, αυτός είναι και ο λόγος, που όπως πάει, θα ξαναφύγω..

    Δεν την παλεύω με όλους αυτούς..
    Και δυστυχώς δεν είναι μόνο 10, ούτε καν 10,000..

    Η μαλακία είναι στην νοοτροπία και αν δεν αλλάξει κάποτε τα πράγματα θα γίνουν τρισχειρότερα..

    By Blogger FuSmOKer, at 1:33 AM  

  • @wahia & @fusmoker:

    Δεν σας καταλαβαίνω.
    Είναι λύση το να μένεις "εκτός"?
    Το να γυρνάμε την πλάτη στο πρόβλημα και στη μιζέρια δεν είναι λύση.
    Θα μου πείς, "κι' αν είμ'εδώ τι θ'αλλάξει?"
    Τίποτα είναι η αλήθεια.
    Αλλά κι αυτό το "φεύγω γιατί η μαλακία στη νοοτροπία δεν αλλάζει"
    δεν βοηθάει καθόλου.
    Μείνε εδώ και δείξε τη δική σου νοοτροπία.

    Άλλωστε ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και δη στην Ευρώπη. Έχει μεγάλη διαφορά να είσαι στην Αγγλία, στη Γαλλία ή στην Ελλάδα τελικά? Η κατάσταση της χώρας σου θα είναι διαρκώς μπροστά σου και μέσα σου.

    Σίγουρα βέβαια οι άνθρωποι εκεί ζουν και αυτοί τις δικές τους μιζέριες. Δεν υπάρχει περίπτωση να μη συμβαίνει κάτι τέτοιο.
    (?)

    Χαιρετισμούς!

    By Blogger Luccia, at 1:44 PM  

  • wahia@
    Και πού'σαι ακόμα...Αν δεν αποκτήσουμε μια στοιχειώδη περηφάνεια για το λαό μας και τον τόπο μας,αυτή που θεωρώ ότι οι περισσότεροι δυτικοευρωπαίοι διαθέτουν,θα πάμε κατά διαόλου με μαθηματική ακρίβεια

    st@,η αλήθεια είναι πως δεν παρακολουθώ πια τις πολιτικές εξελίξεις-αν και η υποψηφιότητα της Σαρρή δεν είναι εξέλιξη αλλά οπισθοδρόμηση...Όταν βλέπω κωστάκηδες,γιωργάκηδες κ λοιπούς-άκηδες,αλλάζω κανάλι..

    blue@
    Χαίρε,"γαλάζια"φίλη..:)(αν και οι παλιομαλάκες κατάφεραν να κάνω άσχημους συνειρμούς με το"γαλάζιο"...γκρρ)
    Πράξεις,ναι,συμφωνώ.Εύχομαι την επόμενη φορά να μην είναι μόνο υποτονικές"σιωπηλές διαμαρτυρίες"...Φιλιά!

    Fusmoker@
    Έτσι είναι αγόρι μου,ακριβώς όπως τα λες!

    Luccia μου,καταλαβαίνω απολύτως τι λες."Μείνει και πάλεψε"λες.Εγώ προσωπικά,χρόνια το παλεύω.Μαζεύω τα σκουπίδια μου από την παραλία,δεν ψηφίζω τους"μεγάλους",είμαι ευγενική, μάχομαι για το δίκιο.Κάποτε νόμιζα πως θα επηρεάσω κι άλλους,πως θα δώσω το καλό παράδειγμα.Περνώντας τα χρόνια,όλο και πιο πολύ νιώθω δον Κιχώτης για κλάμματα...Δεν είναι ωραίο να τα παρατάς και να φεύγεις.Μα και να αγωνίζεσαι χωρίς αντίκρυσμα;Και να υποφέρεις;Εγώ δε θα κατηγορούσα κανέναν που θα ήθελε να ζήσει τη μικρή ζωή που έχουμε όλοι μας με καλύτερες προοπτικές,φεύγοντας..Κι όποιος διαλέξει να μείνει,να συνεχίσει να υπερασπίζεται τα πιστεύω του.Απλά οι προσδοκίες μου ότι κάτι θα καταφέρει,όσο πάνε και λιγοστεύουν...


    Η άποψή μου είναι ότι μόνο ένας αληθινός ηγέτης με κότσια και συνείδηση θα μπορούσε ίσως να βγάλει αυτή τη χώρα από το βούρκο.Έναν με εκτόπισμα,σαν τον Κάστρο,φερειπείν.Ο λαός μας χρειάζεται όρια,δεν μπορεί να συμμαζευτεί από μόνος του.Τώρα,πούν'τος ο ηγέτης της φαντασίας μου;Έλα ντε...

    By Blogger Aurelia Aurita, at 6:26 PM  

  • @Luccia:
    Luccia ο λόγος της φυγής δεν είναι για να την σκαπουλάρω από τα δύσκολα. Άλλωστε εγω τα γουστάρω τα δύσκολα. Ο λόγος είναι ότι αν θέλει κάποιος να αλλάξει 5-10 πράγματα εδώ (πέρα απο το να εμπνέει σεβασμό) πρέπει να εχει "δύναμη". Χωρίς "δύναμη" δεν κάνεις τίποτα. Απλά μένεις στα ρομαντικά.

    Και ας το ανάγω και προσωπικά τώρα. Ας πούμε ότι εγώ έχω μια "δύναμη" που την φυλάω καλά. Πιστεύεις ότι σε αυτό το "καμμένο" περιβάλλον θα μπορούσα να γίνω καλύτερος και με περισσότερη και μεγαλύτερη "δύναμη";;

    Εγώ λέω όχι. Έξω ασχολούμαι με αυτά που θέλω, με τον τρόπο που θέλω και ύστερα μπορείς να νιώσεις την "δύναμη" που θες μέσα σου.

    Όταν πλέον νιώσεις έτοιμος και με ηθικό ακμαιότατο, τότε κατεβαίνεις και τα αντιμετωπίζεις.
    Τότε που θα νιώθεις όσο πιο έτοιμος γίνεται για να έχεις και το πιο επιθυμητό αποτέλεσμα.
    Και το διάστημα αυτό βέβαια δεν μένεις αμέτοχος.

    Σηκώνει κουβέντα αυτό Luccia και δεν ξέρω αν έχω το κουράγιο αυτή τη στιγμή να τα γράψω.
    Γενικά απλά σου λέω όμως πως αυτό που με κολλάει περισσότερο και μου δημιουργεί σκέψεις βίας και τάσεις φυγής είναι ότι το "κάψιμο" εδω όχι μόνο το δέχονται αλλά λειτουργούν και έτσι.
    Τέσπα.
    (δεν αναφέρομαι σε φωτιες και πυρκαγιες με αυτα που λεω)

    By Blogger FuSmOKer, at 8:41 PM  

  • @Aurelia:
    την καλησπέρα μου :)

    και μην στεναχωριέσαι. Είναι αργά πλέον για δάκρυα αλλά όχι για πράξεις.
    Να προσέχεις.

    By Blogger FuSmOKer, at 8:43 PM  

  • Μάλλον είμαι λίγο αργοπορημένη κι εγώ πλέον σ'αυτό το ποστ αλλά ενοχλώ;Δεν ενοχλώ..αφόυ δεν ενοχλώ
    @luccia έχεις δίκιο ότι δεν πρέπει να τα παρατάμε έτσι εύκολα και αυτή ήταν η αρχική απάντηση μου αλλά έχεις άδικο ότι είμαστε στην ίδια φάση με Αγγλία, Γαλλία κλπ...δυστυχώς..τον τελευταίο χρόνο ζω και εργάζομαι στην Γαλλία και, αν εξαιρέσεις τους Γάλλους, είναι παράδεισος..θρίαμβος της τοπικής αυτοδιοίκησης και του κράτους πρόνοιας..δυστυχώς για εμάς.

    By Blogger wahia, at 10:54 PM  

Post a Comment

<< Home


 
eXTReMe Tracker