Απεραντο γαλαζιο

Sunday, October 28, 2007

Όλα τά'χε η Μαριωρή

Δε μου έφταναν τα βάσανά μου και οι υπαρξιακές μου αναζητήσεις,έχω και τη γειτονιά μου,που από σκέτη κωλογειτονιά εξελίσσεται σε Μπρονξ...

Χθες το απόγευμα,ενώ ετοιμαζόμουν για έξοδο για ποτάκι,έπιασε τ’αυτί μου θόρυβο τόσο δυνατό που υποσκέλιζε τους Muse στο cd player.
Χαμήλωσα τη ένταση και κατάλαβα πως ακόμα ένα ματς μεταξύ των από κάτω γειτόνων ήταν σε εξέλιξη.

Τον τελευταίο χρόνο και παραπάνω,η από κάτω(αυτή με τα σκυλάδικα),τα έμπλεξε με κάποιον-ο οποίος με συνοπτικές διαδικασίες μετακόμισε στην πολυκατοικία και γίναμε όλοι μαζί μια αγαπημένη οικογένεια..Αυτός λοιπόν,αν και όταν τον συναντάς στο ασανσέρ είναι πάντα ευγενικότατος και μοιάζει φυσιολογικός, μάλλον δεν πρέπει να είναι και πολύ σόι άνθρωπος.Κι άλλες φορές τους έχω ακούσει να ωρύονται για ώρες,με χοντρά βρισίδια,αυτός να φεύγει,μετά να γυρνάει και να χτυπάει τα κουδούνια κι αυτή να μην του ανοίγει κτλ,μια νότα από Λαμπίρη στην ανήσυχη ζωή της πολυκατοικίας...Πίστεψα πως κι αυτή τη φορά επρόκειτο για κάτι παρόμοιο-όμως τα πράγματα αποδείχθηκαν πολύ σοβαρότερα.

Για να μη μακρηγορώ,ο τύπος απ'ότι φαίνεται είναι τζογαδόρος και χρωστάει λεφτά.Και αυτό που άκουγα δεν ήταν καυγάς μόνο μεταξύ του ζεύγους,αλλά και ενός τρίτου προσώπου-κάποιου καλόπαιδου από μαγαζί με φρουτάκια,που ήρθε να εισπράξει τα χρωστούμενα.


Αφού λοιπόν για αρκετή ώρα απολάμβανα ανταλλαγή φιλοφρονήσεων τύπου«καργ...λη,φέρε τα λεφτά» «δεν έχω σου είπα» στο ενδιάμεσο τη γυναίκα «εγώ για σένα θα δουλεύω ρε μαλ..α;δε σου δίνω τίποτα» «πουτ...α θα σε γ..»,ξάφνου οι θόρυβοι και οι τσιρίδες δυναμώνουν και η φάση μεταφέρεται στο δρόμο


Βγαίνω μαζί με όλο το υπόλοιπο τετράγωνο στο μπαλκόνι,και αντικρύζω μέσα στο δρόμο τον νταβά να...ΜΑΧΑΙΡΩΝΕΙ τον από κάτω,ο οποίος πάλευε να μπει στο αμάξι του και να διαφύγει,και τελικά,αν και αιμόφυρτος,τα κατάφερε!Ο μαχαιροβγάλτης,με το σουγιά στο χέρι,ξαναγυρίζει στην πολυκατοικία κι αρχίζει να κλωτσάει την πόρτα για να ξαναμπεί,αλλά ευτυχώς δεν του έκανε τη χάρη να σπάσει...Είδε κι αποείδε,είχε μαζευτεί και κόσμος στο δρόμο,σταμάτησε την προσπάθεια κι άρχισε να τρέχει προς άγνωστη κατεύθυνση,το μαχαίρι πάντα στο χέρι!Η από κάτω βγήκε αλλοπαρμένη στο μπαλκόνι καλώντας σε βοήθεια φοβούμενη μην ξαναγυρίσει ο Τζακ ο αντεροβγάλτης,και συγχρόνως αγωνιώντας για το τι απόγινε ο μαχαιρωμένος γκόμενος....

Σχεδόν πεσμένη στα τέσσερα γύρισα μέσα,τριπλοκλείδωσα κι έστησα αυτί.Άκουσα υστερικά τηλεφωνήματα,κόσμο να μπαινοβγαίνει,και μετά δεν ξέρω τι έγινε γιατί πήρα την παράτολμη απόφαση να βγω τελικά έξω.Στο γυρισμό οι φίλοι μου με ανέβασαν μέχρι πάνω για σιγουριά..

Σήμερα το πρωί μου χτύπησε ο διαχειριστής.
"Κοίτα,χθες ρίξανε έξι μαχαιριές στον Τάσο.Θα τον βουτήξουνε βέβαια φαντάζομαι το δράστη,αλλά για καλό και για κακό αυτές τις μέρες πρόσεχε στο μπαίνε και στο βγαίνε από την πολυκατοικία"

Γκλουπ....

Αν κάνω να γράψω πάνω από μήνα χωρίς ειδοποίηση,σημαίνει ή πως μετακόμισα ξαφνικά σε άλλη χώρα,ή πως μετακόμισα ξαφνικά σε άλλο κόσμο...




Άσχετο,αλλά να προλάβω να το γράψω πριν γίνει καμμιά στραβή

Σήμερα έκανα τη δεύτερη απόπειρα για δημιουργία μπιφτεκιών.Αν εξαιρέσουμε κάποια τυχαία συμβάντα,όπως:
το ότι μου έφυγε η εξάδα των αυγών στο πάτωμα με το που τα έβγαλα από το ψυγείο,με αποτέλεσμα τα τρία να γίνουν επιτόπια ομελέτα
το ότι κάηκα σε 5 διαφορετικά σημεία της αριστερής παλάμης
το ότι τα μπιφτέκια από την κάτω πλευρά έβγαλαν κάτι περίεργους αφρούς(???!!)σαν σαπουνάδας,

...κατά τα άλλα,έγιναν πολύ νόστιμα!Και θέλω να αδράξω την ευκαιρία για να ευχαριστήσω θερμά όλους τους θαμώνες του εν λόγω τόπου που με την υποστήριξη και τα εύστοχα σχόλιά τους στο προηγούμενο ποστ μαγειρικής,συνέβαλαν ενεργά στην επιτυχία ταύτη..Ευχαριστώ!Ευχαριστώ παιδιά!Σνιφ...συγκινήθηκα... :)
(memory note:να προσθέσω ευχαριστήριο απόσπασμα στη διαθήκη μου...)

Labels:

21 Comments:

  • 'τα μπιφτέκια από την κάτω πλευρά έβγαλαν κάτι περίεργους αφρούς..'

    εμενα μου τους βγάζουν απο την πάνω πλευρά, περίεργο...

    By Blogger Λόλα, at 9:41 PM  

  • Εχθές που πρωτοεπισκέφτηκα το blog σου από τη μία ανησύχησα λίγο με το απαισιοδοξο Post σου για το τέλος του κόσμου, αλλά όταν έφτασα στην ιστορία με τα μπιφτέκια λύγισα από τα γέλια... Σήμερα μόλις είδα τη συνέχεια άρχισα πάλι να γελάω... ακόμα γελάω δηλαδή...
    Τα θερμά μου συγχαρητήρια πάντως που τα κατάφερες. Όσο για τους αφρούς μην ανησυχείς, προφανώς τα έκανες ζουμερά, άρα και νόστιμα!!
    Να είσαι καλά και μην ξεχνάς: Κάθε αρχή και δύσκολη! Τώρα μπορείς να προσπαθήσεις και λαχανοντολμάδες!!!!!!!!!

    By Blogger boutsoukas, at 12:16 AM  

  • Κάθε φορά που μπαινοβγαίνεις να έχεις το ταπεράκι με τα μπιφτεκάκια για να κεράσεις τον δράστη..μπορεί να αποδειχτεί λάιφ σέιβινγκ το χόμπι
    :))

    By Blogger wahia, at 12:42 PM  

  • ζεις μεγάλες στιγμές!!!

    By Blogger kat., at 8:20 PM  

  • Αφού δε σε πάνε τα μπιφτέκια...τι τα κυνηγάς. Φτιάξε κανα κοτοπουλάκι πρώτα και μετά προχωράς στις χειροτεχνίες :P Όσο για τους γειτόνους σου... ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ (Δε θα πρεπε να γελάω, οκ, το ξέρω αλλά καταλαβαίνεις γιατι γελάω..)

    By Blogger Estarian, at 8:52 PM  

  • Λόλα@
    Μάλλον τελικά είναι φυσιολογικό φαινόμενο...είδες,στις άσχετες,όλα παράξενα τους φαίνονται!:)

    boutsoukas@
    Κατά πρώτον,καλωσήρθες,κατά δεύτερον,μην ανησυχείς,έτσι είναι αυτό το μπλογκ,αχταρμάς,σαν και την αφεντιά μου,κατά τρίτον,σ'ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια,κατά τέταρτον,τι περίεργο ψευδώνυμο είν'αυτό;:)
    Φαίνεσαι να την κατέχεις την κουζίνα..οι αφροί είναι καλό πράγμα δηλαδή;να ανησυχώ άμα ΔΕΝ βγάζει αφρούς;(Λαχανοντολμάδες;σα να θυμάμαι πως κάποτε δοκίμασα και δε μ'άρεσαν..Μπα,λέω για επόμενο βήμα να το γυρίσω στη ζαχαροπλαστική που την έχω δοκιμάσει με τρελλή επιτυχία στο παρελθόν-εκτός μιας φοράς που έφτιαξα κρέπες με ληγμένο βούτυρο και πλήρωσαν τη νύφη οι κουμπάροι μου..)
    :)

    wahia@
    Χμ,κοίτα,δεν τίθεται θέμα πως μπιφτέκι από τα χεράκια μου μετά από τόσο κόπο είναι κάτι το πολύτιμο..Όπως έμαθα όμως,ο μαχαίρας ήρθε για να εισπράξει 3000 ευρώ.Εγώ θα ακολουθήσω τη συμβουλή σου και θα προτάξω το τάπερ,αλλά αν δεν κοστολογήσει τουλάχιστον ένα χιλιάρικο το κάθε μπιφτέκι,το κρίμα στο λαιμό σου:)

    kat.@
    Ε,όπως το πάρει κανείς,να ζήσω να τις διηγούμαι ευχηθείτε μου:))

    estarian@
    Επέμεινα στο ζήτημα"μπιφτέκια",αφενός διότι η μαμά μού είχε διαμοιράσει τον κιμά σε δύο σακκούλες και είχα απόθεμα από την προηγούμενη φορά,και αφετέρου διότι είμαι πείσμον άτομο και πρέπει να κατακτήσω τη μια κορυφή πριν περάσω στην επόμενη...:)
    (γέλα,γέλα,έτσι και με φάνε λάχανο θα στοιχειώσω το μπλογκ σου και θα στέλνω πολιτικούς και παπάδες να σου κάνουν σχόλια...ΜΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ-φωνή from beyond..)

    By Blogger Aurelia Aurita, at 1:40 AM  

  • Στείλε στείλε. Θα τους υποδεχτώ όπως τους αξίζει,ως γνήσιος απόγονος του Ξένιου Διός.
    Με ένα ρόπαλο.Μεγάλο :P
    Δε φοβαμαι φαντάσματα εγώ ρε. Γκοθάς είμαι. Ίσα ίσα που άμα σκάσεις βράδυ, κάτασπρη,με ριγμένο μαλλί και άσπρο νυχτικάκι, να δούμε πως θα γλυτώσεις απο τα δικά μου χέρια :P

    By Blogger Estarian, at 12:32 PM  

  • Μεγάλη ιστορία το ψευδώνυμό μου Aurelia...
    Την κουζίνα την λατρεύω σαν χώρο μαγειρικής αλλά και δημιουργίας, αλλά δυστυχώς δεν έχω όλο το χρόνο που θα ήθελα για να ασχολούμαι μαζί της συστηματικά. Όσο για τους λαχανοντολμάδες, πλάκα έκανα φυσικά! Ούτε εγώ έχω ασχοληθεί ποτέ με το πραγματικά δύσκολο αυτό φαγητό. Καλή τύχη με τα γλυκα και μην ξεχάσεις να μας περιγράψεις τη διαδικασία της ετοιμασίας τους!!!
    Την καλησπέρα μου!

    By Blogger boutsoukas, at 1:41 PM  

  • estarian@

    Νυχτικάκι;ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!Αυτό αγαπητέ δεν είναι φάντασμα,αλλά kinky τσόντα-Γιάαα να σου εμφανιστεί κανένα αξιοπρεπές φάντασμα με τη σωστή μορφή(ξέρεις,με κρανίο και σκουλήκια να έρπουν κτλ)και τότε θα σε δω(αν προλάβω,ένεκα που θα έχεις γίνει Κεντέρης,εμ,συγγνώμη,Μάριον Τζόουνς,εμ,σόρι,Σπίντι Γκοντζάλες-ουφ,κουράστηκα,αλλά βρήκα έναν καθαρό)
    :))

    boutsoukas@

    Άντε καλά,μη μου λες:)
    Άδικη που είναι η ζωή όμως-άλλες να θέλουν να μαγειρεύουν και να μην έχουν χρόνο,και άλλες(ονόματα δε λέμε)να χρησιμοποιούν την κουζίνα μόνο για το μικρό ματάκι(βράσιμο νερού για νες,ζέσταμα του κεριού για αποτρίχωση)

    Όταν ξεκινήσω το νέο έπος,θα ενημερώσω!
    Να είσαι καλά!
    :)

    By Blogger Aurelia Aurita, at 10:49 PM  

  • Φιλενάδα καταρχήν συγχαρητήρια για τα μπιφτέκια σου!!!!!
    Όσο για την βία στην καθημερινότητα είχα και εγω μια μικρή εμπειρία. Έμενα Δελφών με Μαρτίου και παρκάρα μια νύχτα στο παρκό της Κρήτης. Εκεί βλέπω μια μεγάλη παρέα απο αλβανους και δυο περιπολικά. Γενικώς γινόταν ένας ψιλοπανικός. Ρωτάω και μαθαίνω ότι έγινε ενας καυγάς με "ρώσσους" και πέσαν και δυο τρεις πιστολιές!!!!!
    Είμαι ψύχραιμος όμως...
    Όταν φτάνω στην οικοδομή μου, βλέπω 30 "ρώσσους" να κρύβονται στην είσοδο και στον ακάλυπτο! Η βότκα μυρίζει παντού και εγώ έχω κλάσει μέντες!!!
    Ασε!!
    :-))

    By Blogger _ST_, at 10:14 AM  

  • Δε μασάμε απο σκουλίκια, ζομπι, βρυκόλακες, κρανία κλπ.
    Έχω διαβάσει Lovecraft, Salvatore, Hickman,Jordan,Martin κλπ κλπ :P Ξέρω όλα τα κόλπα,συμπεριλαμβανομένης της σούπερ τρεχάλας:P
    Κάτι τέτοια δαιμονάκια τα μασάμε για πρωινό εδώ πέρα στο Menzoberanzan.
    Αμα σκάσει κανα Tanar'ri, ε τοτε ναι, ώρα να την πουλεύουμε.
    Προτιμούμε τα νυχτικάκια όμως :P
    Και γιατί κινκι τσόντα; τις βρυκολακίνες στο Dracula τις θυμάσαι;; :P

    By Blogger Estarian, at 11:44 AM  

  • st@
    Ευχαριστώ,ευχαριστώ(κλαπ κλαπ):)
    Νομίζω όμως πως ακόμη δεν άγγιξα την τελειότητα-κάτι στα συστατικά χρειάζεται αλλαγή αλλά δεν ξέρω τι...η τρίτη φορά θα είναι η φαρμακερή(του χρόνου πάλι που θα πάρω κιμά)

    Α,ωραίες εμπειρίες είχες κι εσύ βλέπω!!νομίζω πως η πόλη μας έχει γίνει πολύ επικίνδυνη πια...η δική μου(εμπειρία)δυστυχώς δεν τελείωσε ακόμα-πιο πριν,ήρθε η από κάτω..Αφού με εξόρκισε ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΩ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ,με πληροφόρησε πως ο δράστης δε συνελήφθη ακόμη,και πως τους παίρνει τηλ και τους απειλεί...Καλά κρασιά!:/

    estarian@
    Όπα,μπάστα,είπες πολλές ξένες λέξεις μαζί και σ'έχασα...:Ρ
    Αν και έχω φάει με την κουτάλα παιδιόθεν ότι θρίλερ υπήρχε και δεν υπήρχε στο βιντεοκλαμπ και σε έντυπο,ο Λάβκραφτ δεν έγινε ποτέ από τους αγαπημένους μου,επειδή γενικά δε συμπαθώ τα πολλά και περίεργα ονόματα και κθούλου και δεσυμμαζεύεται(για τους ίδιους λόγους δε χώνεψα ποτέ τον Τόλκιν).Προτιμώ πιο κλασικές φόρμες(Μάστερτον,Πόε κλπ)

    Φυσικά και θα προτιμήσετε τα νυχτικάκια,κορόιδα είστε να προτιμήσετε τα σκουλήκια; :Ρ

    Βέβαια,άλλο βρυκόλακας,άλλο φάντασμα,αλλά ας μη γίνομαι σπαστικιά-βλέπεις και εφιάλτες και σε νιώθω...Θα σου κάνω το χατήρι,μια ψυχή που είναι να βγει(η δικιά μου):μετά που θα με καθαρίσουν,θα γυρίσω ως βρυκολακίνα-Μόνικα Μπελούτσι..Τι χρώμα τη θες τη νυχτικιά είπαμε;Άσπρη;Έφτασειιιιιιιι
    :)))))

    By Blogger Aurelia Aurita, at 12:26 AM  

  • Ημιδιαφανή παρακαλώ :P
    Βέβαια δεν ξέρω ποιος θα προλάβει ποιον στη βρυκολακοποίηση μια και δεν αισθάνομαι ιδιαίτερα καλά τελευταία :P
    προσεχε μη σκάσω μυτη εγώ, με μαύρο κοστουμάκι,μαύρα παπούτσια,μαύρους κύκλους κατω απο τα μάτια και άσπρο πουκαμισάκι με ΜΕΓΑΛΟ γιακά :P

    By Blogger Estarian, at 2:47 PM  

  • Με τα τέσσερα κόλλησες αυτί στο πάτωμα??!!! Απο 'δω και πέρα είσαι η Aurelia η παρκετέζα! Πέρα απο την πλάκα πρέπει να είναι δύσκολο να παίζουν μαχαιρώματα στο κάτω πάτωμα αλλά δεν νομίζω οτι ο "φρουτάκιας" έχει άλλο στόχαστρο εκτός απο αυτούς που του χρωστάνε. Πάντως η γειτόνισσα απαράδεκτη.

    Σε φαντάζομαι πάνω απο τα επιτυχημένα μπιφτεκάκια σου σε ώρες προσωπικής ολοκλήρωσης: "I would like to thank my mother, my father and all the bloggers...etc"

    Άντε!Καλή αρχή!

    By Blogger Luccia, at 5:20 PM  

  • κύμινο έβαλες?

    Για το άλλο θέμα έχεις σύρτη και κλειδαριά ασφαλείας?

    By Blogger _ST_, at 8:42 PM  

  • estarian@
    Με το συμπάθειο,αλλά λίγο ντεμοντέ το βρίσκω το συνολάκι-άμα είναι να κάνουμε παραγγελίες,πάρε χαρτί και μολύβι και σημείωνε:παντελόνι δερμάτινο μαύρο,πουκάμισο μαύρο(να κάνει αντίθεση με τη νυχτικιά:Ρ) με τα τρία κουμπιά ανοιχτά,και γυαλισμένο κυνόδοντα(έχεις δει το Queen of the damned;έτσι ακριβώς:)))))))

    (καλά,πρέπει να είμαστε σε πολύ χάλια κατάσταση χαχαχαχα:))))

    luccia@
    Όχι λουτσία μου στο πάτωμα,στην πόρτα το κόλλησα το αυτί!Πρόκειται για πολύ"οικογενειακή"πολυκατοικία-ελαχιστότατα διαμερίσματα και οι είσοδοι πολύ κοντά,μόνωση μηδέν,καταλαβαίνεις,να βήξει ο άλλος ξυπνάς..Επίσης είμαι η μόνη που νοικιάζει,όλοι οι άλλοι είναι ιδιοκτήτες
    Έχεις δίκιο πως η φάση αφορά κατά κύριο λόγο τους ενδιαφερόμενους-όμως δεν ανέφερα κάποια στοιχεία για το δράστη που τον καθιστούν επικίνδυνο γενικότερα...

    Όσο για το μαγείρεμα,φαντάζομαι πως θ'αργήσω να ξαναπλησιάσω κρεατικό-πάντως ποντάρω στην ηθική στήριξη όλων σας και την επόμενη φορά!:)

    st@
    Κύμινο;Σύρτες;Κλειδαριά ασφαλείας;Όλο άγνωστες λέξεις μου είσαι!
    (μια πόρτα της κακιάς ώρας με κλειδαριά της πλάκας έχω,κι ένα κουζινομάχαιρο στο συρτάρι για ώρα ανάγκης..το κύμινο μπαχαρικό είναι,ε;ακουστά το έχω)
    :)

    By Blogger Aurelia Aurita, at 11:01 PM  

  • το κουζινομαχαιρο αστο για το ψωμι

    στην πόρτα βαλε ενα συρτη που είναι και φτηνος!

    στην επομενη προσπάθεια μπιφτεκίου εις τηγανο βάλε κύμινο

    φιλιά

    By Blogger _ST_, at 11:24 PM  

  • ρε συ

    εχω τηνεντυπωση οτι η γειτονια σου μοιαζει πολυ με τη δικια σου, ή είναι η δικιάμ ου. ευτυχως δε ενω στην ιδια πολυκατοικια με τον τασο. λολ

    By Anonymous lifewhispers, at 1:18 PM  

  • st@
    Σημειώνω:κύμινο(μέσα στον κιμά;πάνω στον κιμά;πολύ;λίγο;τι μορφή έχει το κύμινο;με το κουτάλι το βάζεις;ααα,όλα κι όλα,δεν πετάμε ένα"κύμινο"και τελειώσαμε,σε άσχετη μιλάς)

    (παρεμπιπτόντως,παντρεύεσαι διάβασα;η ώρα η καλή!:)

    lifewhispers@
    Καλωσορίσατε-βλέπω έχουμε πιάσει τις καλές τις γειτονιές,τις ήσυχες:)Πάντως απέχουμε κάτι εκατοντάδες χιλιόμετρα-παρ'όλα αυτά μην εφησυχάζεις που δεν έχεις για γείτονα ρεμάλι Τάσο,μπορεί να έχεις ρεμάλι Πέτρο,Νίκο,Αλκαπόνε-αν είναι έτσι,σου εύχομαι να μη γνωριστείτε ποτέ:)

    By Blogger Aurelia Aurita, at 3:03 PM  

  • παντρευτηκα και νοικοκυρευτηκα γιαυτο στο λέω!!!
    Κύμινο μέσα στο κιμά. Πάρε και μύρισε το και βάλε κανα κουταλάκι του γλυκού στο μείγμα! Αν σ'αρεσει η μυρωδιά βαλε και δεύτερο! ;-)
    Φιλιά!

    By Blogger _ST_, at 6:56 PM  

  • Τα αυγά θα μπορούσες να τα αφήσεις κάτω ώστε αν μπει ο τζακ να γλυστρίσει και να πέσει.Όσο για τους αφρούς στα μπιφτέκια βρήκα που πρέπει να αποτανθείς ( http://www.cc.uoa.gr/health/poisonic/ ).Όσο για τιε εξόδους σου...όσο έχεις φίλους που σε ανεβάζουν επάνω μέχρι την πόρτα σου μην φοβάσαι τίποτα.Την καλησπέρα μου...

    By Blogger island, at 2:33 PM  

Post a Comment

<< Home


 
eXTReMe Tracker