Απεραντο γαλαζιο

Thursday, November 29, 2007

Queen of the damned

Λοιπόν,ένα από τα παρακάτω τινά πρέπει να συμβαίνει:
κάτι μέσα στο σπίτι ήταν το κρυφό μου γούρι(η ντουλάπα μήπως;)και κατά λάθος το πέταξα
ή άλλαξα θέση σε κάτι που δεν έπρεπε να κουνηθεί και χάλασε το φενγκ σούι,
ή κάποιος που με μισεί μου κάνει βουντού.Αλλιώς δεν μπορώ να εξηγήσω το ότι τις τελευταίες μέρες μου συμβαίνει το ένα στραβό μετά το άλλο.Κι έχω και μια ακαθόριστη αίσθηση πως αυτά είναι μόνο τα ορεκτικά,και πως τα χειρότερα έπονται...

Από πού ν’αρχίσω;Απ’το διάστρεμμα(μια ψυχή θα με καταλάβει απόλυτα!).Για σινεμά ξεκινήσαμε με μια φίλη,στα επείγοντα καταλήξαμε,διάγνωση διάστρεμμα αστραγάλου και οδηγίες για δυό-τρεις μέρες πλήρους ακινησίας και ένα μήνα επιστραγαλίδες και λοιπές αηδίες.
Πλήρους ακινησίας;Όχι ακριβώς...διότι άμα θέλει κάποιος να με κάνει τούρμπο,το μυστικό είναι να μου πει "δεν μπορείς".Αυτό ήταν.Με το ένα πόδι σε σπορτέξ και το άλλο στη νέα κολεξιόν"Τουταγχαμών'08",έπιασα να κάνω περίεργα πράγματα,φερειπείν,τα τζάμια.Όχι τίποτα άλλο,αλλά αυτούς τους παππούδες που μένουν απέναντι,τους λυπάται η ψυχή μου το τι βλέπουν τελευταία να διαδραματίζεται στο μπαλκόνι μου(αν θεωρήσουμε βέβαια ότι πρόλαβαν το έργο"ιπτάμενες ντουλάπες Νο 1").Η τελευταία φορά που καθάρισα τα τζάμια χάνεται στα βάθη των αιώνων,και ξαφνικά η γιαγιά πρώτο μπαλκόνι πίστα να παρακολουθεί τον Καράτε κιντ στη στάση του πελαργού να τρίβει τη λάσπη με μία τεράστια συλλογή από βετέξ και ξεσκονόπανα-μιλάμε δεν καθάριζαν ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ-και μετά μπόινγκ μπόινγκ με το ένα πόδι να μετακινείται στο άλλο παραθυρόφυλλο...Επίσης,σφουγγάρισα,έβαλα 5 πλυντήρια,γενικά ό,τι δουλειά δεν έχω κάνει τον τελευταίο χρόνο,τώρα τη θυμήθηκα..Με δυο πόδια δεν κουνάω δάχτυλο,με ένα έγινα η Μαίρη η Παναγιωταρά.Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα γινόταν αν τα χτυπούσα και τα δυό-πιθανότατα θα έπλενα τα παντζούρια με το λάστιχο,τσουλώντας πέρα δώθε πάνω στην καρέκλα του γραφείου με τα ροδάκια...

Τέλος πάντων,αυτή η αίσθηση ανημπόριας και εγκλωβισμού,ήταν τραυματική εμπειρία.

Η Τέταρτη μέρα-πονούσα,αλλά σαν ευσυνείδητη εργαζόμενη(και τόσο φρικαρισμένη από την κλεισούρα που θα έβγαινα από το σπίτι έστω και ανάσκελα),πήγα στη δουλειά.Υποτίθεται πως είχα ειδοποιήσει την υπεύθυνη για να ενημερώσει το διευθυντή.Την ρώτησα το πρωί "του το είπες;-ναι,βέβαια".Με το που με βλέπει ο διευθυντής,με καλημερίζει:
-τι έγινε Αουρέλια;Σου πέρασε η γρίππη;

Ε;
Ναι,μου άφησε ένα κουσούρι στο πόδι,αλλά δε βαριέσαι

-Όχι κύριε διευθυντά,διάστρεμμα έπαθα
-Α...εμ,έτσι είναι,εσείς τα νιάτα τρέχετε σε μαγαζιά νυχτερινά και χορούς και να τι παθαίνετε

Ξανα Ε;
Άβυσσος το μυαλό του ανθρώπου...τώρα αυτός νομίζει πως ο μόνος τρόπος για να πάθεις διάστρεμμα είναι να πατήσεις γαρύφαλλο και να κάνεις ελεύθερη πτώση από το τραπέζι του σκυλάδικου

Anyway…

Εφόσον βγήκα που βγήκα σήμερα,είπα να τελειώνω με τις εκκρεμότητες εκτός σπιτιού και να πάω να πάρω το σαράβαλο που ήταν παρατημένο στην άκρη του θεού από τη μέρα του ατυχήματος.Γυρίζοντας,παρά το ότι οδηγούσα με τεράστια δυσκολία λόγω του ποδιού,πήρα την απόφαση να κάνω και αγορές(εσωτερικός διάλογος: "δεν μπορείς" "όχι,μπορώ").Το πλάνο ήταν:"αλάρμ,γρήγορη σαν τον άνεμο και δρόμο".
Χαχα..
Στάση πρώτη:βιβλιοπωλείο.Δεν έχει το βιβλίο που θέλω,κουτς κουτς,γρήγορη σαν τον άνεμο,στάση δεύτερη:Μετρόπολις. -Το σιντι της Δ.Γαλάνη θα ήθελα-(πωλητής)είδες Λαζόπουλο;-(????!!!)Ωχ,σοβαρολογείτε;Τέτοιο πράμα έγινε;-Ε,ότι δείχνει η τηλεόραση,έτσι γίνεται...Ποιό τραγούδι ψάχνεις,το πρώτο που είπε;(είδε κι αυτός Λαζόπουλο μάλλον)-δεν ξέρω πότε το είπε,Στερεότυπα λέγεται(τέλειο....)..το βρήκαμε,το πήραμε,κουτς κουτς,γρήγορη σαν τον άνεμο,στάση τρίτη(και φαρμακερή):άλλο βιβλιοπωλείο.Το βρήκα το βιβλίο.Γρήγορη σαν τον άνεμο...,

κάτι άλλοι που κινούνταν με την ταχύτητα του φωτός,με φάγαν στη στροφή.


Έτσι και υπήρχε παγκόσμιο ρεκόρ στο ξεβίδωμα πινακίδων,οι τροχαίοι που πήραν τις δικές μου θα το είχαν συντρίψει.Αναρωτιέμαι αν τους κάνουν ειδική εκπαίδευση,με χρονόμετρο και τέτοια( "οι Χρήστου και Γιαμπίρης πρώτοι με 45 δεύτερα!Εύγε!Κοτσαρίκας και Μπάκας,2.58,ου να μου χαθείτε σαλιγκάρια!πώς το κρατάς έτσι το κατσαβίδι ρε σα μυγοσκοτώστρα;πέσε κάτω και δώσμου τριακόσιες")..Δύο λεπτά έλειψα,ΔΥΟ,με το ρολόι,και για πολλοστή φορά στη 8χρονη θητεία μου ως οδηγός,είδα το γνώριμο πλαστικό που κάποτε πλαισίωνε την πινακίδα μου,σφηνωμένο στον αριστερό υαλοκαθαριστήρα.Ο δεξιός είχε πιο εκλεπτυσμένη δουλειά-συγκρατούσε τον άλλο παλιόφιλο,το ροζ χαρτί...
(μα γιατί επέλεξαν ροζ χρώμα,ας μου πει κάποιος..Σημειολογικά,δεν ταιριάζει.Δεν είναι κάρτα του αγίου Βαλεντίνου,ούτε συγχαρητήριο "να σας ζήσει η μπέμπα".Να το κάνουν με μαύρο πλαίσιο,γκρί,μωβ του θανατά,κάτι σκούρο τέλος πάντων,να σε προετοιμάσει για το κακό το μαντάτο.Δεν μπορεί να διαβάζεις το "λυπητερή:80 ευρώ"σε μπουμπουνιερί φόντο,χέστε μας!Κι αν επιμένετε πια στο ροζ,τότε ολοκληρώστε τη δουλειά:βάλτε καρδούλες και μια γελοιογραφία τροχαίου με λυπημένη φάτσα "σ’αγαπώ,αλλά ο νόμος με αναγκάζει να σε στεναχωρήσω..."...Ή "συγχαρητήρια-κερδίσατε ένα τουρ στα γραφεία μας-συμβολική τιμή συμμετοχής"..Ή,ακόμα καλύτερα "γειά σου...είμαι ο τροχαίος της γειτονιάς σου...δε βρήκα άλλο τρόπο να σε γνωρίσω,και σου πήρα τις πινακίδες...Έλα αύριο στο χώρο μου,8-14.00,σε περιμένω.."

Ουουουφ,σκατά,ούτε καρδούλες ούτε τίποτα.Ξερά και τυπικά "80 ευρώ-20 μέρες-παράνομη στάθμευση σε πινακίδα 49".Ως συνήθως,πάτησα τα κλάματα,με το μαλλί στα μούτρα,μη γίνω και ρεζίλι στους φίλους οδηγούς τριγύρω.Μετά βούτηξα το κινητό,σκεφτόμενη πως είμαι στο σωστό μουντ για να τους δώσω να καταλάβουν πως αν δε θέλουν να πέσω στα αντικαταθλιπτικά,πρέπει να μου δώσουν πίσω τις πινακίδες τζάμπα και κατευθείαν.Η δικαιολογία μου,συνδύαζε ρεαλισμό και φαντασία:πήγα να πάρω μια φίλη που έπαθε διάστρεμμα μέσα στο δρόμο-μη βλέπετε που κουτσαίνω κι εγώ,είναι sympathy pain-και έκανα μόλις δύο λεπτά,σας παρακαλώ,είναι δυνατόν για τέτοια περίσταση να πληρώσω πρόστιμο και να μείνω χωρίς αυτοκίνητο;;;;

Δικαιολογία έτοιμη,κλάμα έτοιμο,μπαταρία κινητού τέζα

ΦΑΚ!


Αύριο ξημερώνει μια ΝΕΑ μέρα της ΙΔΙΑΣ βδομάδας-και λέω να πάω πρωί πρωί στην Τροχαία να τις διεκδικήσω.Ωιμέ....

16 Comments:

  • Τώρα το είδα το ποστ σου(μα πότε το ανέβασες;Χθες μπήκα και δεν είχε τίποτα.και λέει Πέμπτη..χμ..πού είμαι; Πού βρίσκομαι; Ποιος είμαι;) οπότε είμαι μέσα για τον μαραθώνιο σινεμά που σου είπα!(κοίτα χαρά)

    Πάντως σοβαρά τώρα περαστικά και καλό κουράγιο. Τελειώνει η $#%$^&%^βδομάδα και από Δευτέρα πάλι τα ίδια. Ελπίζω το πόδι σου να είναι καλύτερα, να πήρες τις πινακίδες σου και να έφτιαξε ό,τι άλλο θα έχει πάει στραβά μέχρι τώρα.
    :)))))))))))))))))

    By Blogger wahia, at 3:52 PM  

  • Είσαι η wahia και είσαι καλά!Εγώ δεν είμαι,γιαυτό μπερδεύτηκαν οι χρόνοι-την Πέμπτη το έγραψα,σήμερα βρήκα το κουράγιο να το ανεβάσω..Σ
    ευχαριστώ για τις ευχές wahia μου-δε μου τις έδωσαν τις πινακίδες μου φυσικά,μου είπαν για ενστάσεις κτλ και άφησα να το τρέξω από Δευτέρα..Επίσης,για να μην προκαλέσω το σύμπαν,λέω να αποφύγω τις πολλές πολλές δραστηριότητες το σκ,οπότε μάλλον θα ακολουθήσω τη συμβουλή σου!
    (Βέβαια δεν έχω τι να φάω και τώρα φεύγω για το σούπερμάρκετ...με λίγη τύχη,θα μου πέσει η κονσέρβα από το ψηλότερο ράφι στο κεφάλι)

    :))))))))

    By Blogger Aurelia Aurita, at 4:19 PM  

  • ....ελπίζω να μην τα έπαθες όλα αυτά αφού είδες το ποστ μου με τον ακατονόμαστο!!!!χαχαχαχαχα
    Αμαν βρε παιδί όλα μαζί...παλουκώσου σπίτι και μην το κουνάς ρούπι...μέχρι να αλλάξει το φεγκ σουι!
    χαχαχαχαχα
    καρδούλες στην κλήση??????χαχαχαχαχα
    δεν παίζεσαι με τίποτα όμως!

    By Blogger mpoumpoula, at 2:16 AM  

  • Και να σκεφτείς ότι δεν το είδα επίτηδες,για να μη γκαντεμιαστώ!(πού και να τό'βλεπα δηλαδή..)

    Γιατί βρε μπουμπούλα μου,άσχημα θάτανε;μη σου πω και σε όλους τους λογαριασμούς να κάνανε το ίδιο,να μας χρυσώνανε λίγο το χάπι...

    :)

    By Blogger Aurelia Aurita, at 6:59 PM  

  • Πω, Πω, περαστικά σου Aurelia!! Μήπως να έκανες κανένα ευχέλαιο βρε κοριτσάκι μου???

    By Blogger boutsoukas, at 5:41 PM  

  • τελικά ποιο βιβλίο έψαχνες!?
    Άξιζε τα ευρώ που θα πληρώσεις για τις πινακίδες?!

    Φιλιά και πήγαινε να σε ξεματιάσει κάποιος!

    By Blogger _ST_, at 6:30 PM  

  • Τι ατυχία...

    Έχεις πάντως πολλές πιθανότητες να τις πάρεις πίσω ειδικά αν υποστηρίξεις οτι ΕΠΡΕΠΕ να παρκάρεις εκεί και πως ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ να περπατάς μεγάλες αποστάσεις.

    Ωστόσο, οπλίσου με υπομονή.

    Χαιρετισμούς!

    By Blogger Luccia, at 11:23 PM  

  • boutsoukas@
    Ευχαριστώ μπουτσούκας μου-το ευχέλαιο θα το κρατήσω ως έσχατη λύση..Η βδομάδα μου συνήθως κρίνεται από το πώς θα μπει η Δευτέρα.Σήμερα,οδήγησα χωρίς πινακίδες και πέρασα από 4 τροχονόμους χωρίς να με σταματήσει κανείς-οπότε μάλλον την έχω γλιτώσει μέχρι την Κυριακή...
    :)

    st@
    Ήτο επαγγελματικής φύσεως το ρημάδι-όχι για ψυχαγωγία..Δεν άξιζε,διότι θα μπορούσα να το πάρω και την επόμενη μέρα!αλλά είναι να μη μου μπει μια ιδέα στο ξεροκέφαλο...

    Μάτι ε;Δεν το είχα σκεφτεί!Αλλά δεν έχω βαρύ κεφάλι και άλλα συμπτώματα ματιού(γενικά δε με ματιάζουν-έχω ασπίδες κατά της αρνητικής ενέργειας:))))

    By Blogger Aurelia Aurita, at 11:36 PM  

  • Ωπ,Luccia μου μαζί γράφαμε:)

    Στη Δημοτική αστυνομία θα είχα πολλές πιθανότητες-για κακή μου τύχη όμως εδώ έχω να κάνω με τροχαία..

    Σερβίρισα μια ωραιότατη δικαιολογία,πως ήρθαν να με πάρουν διότι εκείνη τη στιγμή έπαθα τη ζημιά στο πόδι.Ο αξιωματικός,λοχίας,ένας τέλος πάντων ανώτερος εκεί πέρα,με κατανόησε πλήρως,αλλά με έβαλε να μαζέψω ένα κάρο αποδεικτικά χαρτιά και να κάνω ένσταση.και ούτε λόγος να γλιτώσω το πρόστιμο,μου είπε πως αυτό δε γίνεται σχεδόν ποτέ,δεν πα να έχεις και το σοβαρότερο λόγο!Γρμφ!Σιγά μη χάσουν λεφτά!Θα πάω αύριο και ίδωμεν...
    Καληνυχτίζω!:)

    By Blogger Aurelia Aurita, at 11:43 PM  

  • Μάλλον έχεις ... άστρο δεν συμφωνείς; πάλι καλά που επέζησες απ'όλα.. κουράγιο..

    By Blogger prokopis, at 3:18 PM  

  • Καλώς τον Προκόπη:)
    Η πλάκα είναι πως μέχρι τώρα στ'αλήθεια πίστευα πως είχα άστρο-με την καλή έννοια..Ελπίζω να μην έφτασε η ώρα του,συμπλήρωσε τα 3.000.316 χρόνια του και ανατινάχτηκε!
    :)

    By Blogger Aurelia Aurita, at 10:56 PM  

  • Χαχαχαχαχα :)
    Σόρρι δεν γελάω με το πάθημα που ασφαλώς η mpoumpoula σου το κόλλησε :Ρ αλλα με την
    " νέα κολλεξιόν Τουταγχαμών'08 "

    Εννιά διαστρέμματα εχω πάθει ως τώρα απο το μπάσκετ ! Ξέρω απο μουμιοποίηση και πόνο.
    Περαστικούλια :)

    By Blogger tzonakos, at 11:44 AM  

  • tzonakos@
    9;;;Και συνεχίζεις;Χαράς το κουράγιο σου βρε παιδί μου!
    Αν και τώρα που το σκέφτομαι,το να λες"το έπαθα στο μπάσκετ"ακούγεται πιο κουλ απ'το"μου γύρισε το πόδι μέσα στη μπότα καθώς έτρεχα"(:Ρ)
    Ευχαριστώω :))

    By Blogger Aurelia Aurita, at 11:21 PM  

  • Οχι, τωρα παίζω για πλάκα.
    Το γύρισα στο τέννις εδω και 7-8 χρόνια.

    Καλύτερα το ποδαράκι σήμερα ;

    By Blogger tzonakos, at 3:38 AM  

  • tzonakos@
    Αρκετά καλύτερα,αν και χωρίς τη δέστρα δε γίνεται ακόμη...Θενκς:)
    (tennis;απ'τις αλάνες στα σαλόνια;ελπίζω το επόμενο να μην είναι γκολφ:)

    By Blogger Aurelia Aurita, at 4:21 PM  

  • καλησπέρα, γέλασα τόσο πολύ με τα ποστ σου, μου φτιαξες τη βραδυά....φιλιά, όποτε θες πέρνα για ένα ντρινγκ απ το μαγαζί μου..:)

    By Blogger axinos, at 1:39 AM  

Post a Comment

<< Home


 
eXTReMe Tracker