Ο έρωτας σου χτυπά την πόρτα(και την τρώει στα μούτρα)
(Επίσης,διαθέτει ήδη 3 από τα στοιχεία που παρήγγειλες στην επιστολή και ένα έξτρα μπόνους,που ξέχασες να γράψεις)
Το αγόρι δεν κρύβει τη χαρά του που απέκτησε ευκαιρία.Με το"καλησπέρα σας", σου λέει κάτι που δείχνει ξεκάθαρα το ενδιαφέρον του.Όχι με τον λάθος τρόπο.Με το σωστό.Ευγενικά,αλλά ευθέως.
Κι εσύ τι κάνεις;
Λες κάτι έξυπνο και παιχνιδιάρικο που υπογείως δείχνει πως είσαι χαλαρή μεν,ανοιχτή στο παιχνίδι δε,και ότι ήθελε προκύψει;
Nooοp...
Λες μια μαλακία που εξολοθρεύει με συνοπτικές διαδικασίες τη συζήτηση και φεύγεις τρέχοντας.
...
...........
........................................
ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
......
Υ.Γ.Τα σχόλια σε αυτό το ποστ είναι απενεργοποιημένα γιατί το μοναδικό ταιριαστό σχόλιο είναι το "no comments"...
Υ.Γ.2.Έχω καραεκτεθεί στο σύμπαν-αυτό τσακίστηκε να με εξυπηρετήσει,κι εγώ...Δεν έχω μούτρα να το αντικρύσω...
-
Update σημαντικό(που δίνει μια πιθανή εξήγηση στα ανεξήγητα και με σώζει από το να περάσω τον υπόλοιπο μήνα αυτοφτυνόμενη μπροστά στον καθρέφτη):
-
Υποσημείωση προς Σύμπαν:Δεν ξέρω πόσο familiar είσαι με την έκφραση"άνθρωποι είμαστε,σφάλματα κάνουμε",αλλά αν κρίνω από τις μαλ..εχμ,συγνώμη,τις αστοχίες που βλέπω να κάνεις κατά καιρούς,μάλλον και τα Σύμπαντα δεν έχουν το αλάθητο-και για τον Πάπα ακόμη,άσε με να διατηρώ τις αμφιβολίες μου...
Έσφαλα,τ'ομολογώ.Έκρινα με βάση την ψυχρή λογική και όχι την καρδούλα μου,πως έφτασε η ώρα για νέες περιπέτειες-εξ'ου και η βιαστική παραγγελιά.Δεν υπολόγισα...THE FEAR.Of doing all the wrong things again. Of getting hurt. Of getting close...
Γι'αυτό,σχώρα με που σε έβαλα σε τόσο κόπο για το τίποτα.Υπόσχομαι να μην ξαναχρησιμοποιήσω την καλή σου διάθεση και συνεργασία επί ματαίω,παρά μόνον όταν θα είμαι απολύτως βέβαιη.Και την άλλη φορά,δε θα βάλω εσένα να κάνεις όλη τη δουλειά,θα κοιτάξω να κουνήσω κι εγώ την χείρα μου:)
Κι από μένα,ότι θες.Χαλί θα γίνω να με πατήσεις
P.S. Ωχ,ελπίζω να ξέρεις ξένες γλώσσες ε;Το παθαίνω συχνά αυτό,να το γυρνάω στα αγγλικά ή σε δεύτερο πρόσωπο όταν λέω πράγματα που με ζορίζουν...(όπως"συγγνώμη".Το τι"sorry"ξεστομίζω καθημερινά,δε λέγεται)
(Μπεν Χουρ έγινε αυτό το ποστ,απ'αλλού ξεκίνησε,αλλού πάει,σα να χάθηκε στο δρόμο,πρέπει να κάνω ένα διάλειμμα από το μπλογγιν κατεπειγόντως)
Υ.Γ.3 Τα σχόλια άνοιξαν.Τώρα που τα ξεδιάλυνα-έτσι νομίζω τουλάχιστον-,μπορώ να αντέξω το οτιδήποτε...:)
Το ποιός θα αντέξει να σχολιάσει σ'αυτόν τον αχταρμά,είναι άλλο καπέλο!:)))
Labels: Πάνος Σκουρολιάκος
