Το στρίψιμο της βίδας

Ο αγαπημένος των παιδιών,των λουλουδιών και των σουβλακιών,φίλτατος estarian,με θυμήθηκε και με προσκάλεσε σε παιχνίδι.Τον ευχαριστώ πολύ.Άμα δεν ήταν κι αυτός να με καλεί,θα έπρεπε να αυτοπροσκαλούμαι ή να προσποιούμαι ότι προσκαλέστηκα από αυτό που γράφουν μερικοί «καλώ όποιον θέλει να παίξει»(που μην κοροϊδευόμαστε,δεν είναι πρόσκληση αλλά μια αηδία.Άμα βαριέσαι να ψάχνεις να προσκαλέσεις συγκεκριμένους ανθρώπους ή έχεις δίλημμα ποιούς να διαλέξεις,καλύτερα μη λες τίποτα.Δε χρειάζεται.Αν θέλει κανείς να παίξει ας παίξει από μόνος του)

Πέντε λοιπόν πράγματα που μου τη σπάνε λέει να γράψω.Θα αποφύγω το κλισέ «καλέ πώς να διαλέξω μόνο 5» και θα ακολουθήσω την αλάνθαστη μέθοδο του ελεύθερου συνειρμού


Πιστόλι,έτοιμοι,μπαμ


Και μια που είπα «μπαμ»...


1.Ο θόρυβος
Έκανα μαγκιά τώρα με την επικεφαλίδα,διότι εδώ μπορώ να βάλω ΤΑ ΑΠΕΙΡΑ πράγματα που κάποια μέρα θα με φτάσουν στο φόνο.Το ΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ απ’τις κομμένες εξατμίσεις των αρχιδόμυαλων,τελειωμένοι με κωλάμαξα που περνάνε γκαζώνοντας και με τα σκυλάδικα στο τέρμα,γείτονες που ακούν μουσική στη διαπασών,γειτόνισσες που περπατάνε με τακούνια ΚΛΟΠΚΛΟΠΚΛΟΠ πάνω απ’το κεφάλι μου,γείτονες που κάνουν οτιδήποτε παράγει τους ήχους ΓΚΡΟΟΟΟΟΟΝ-ΣΚΟΥΙΚΚΚ-ΓΡΓΡΓΡΓΡ-ΒΒΒΒΒΒ-ΝΤΟΥΠΝΤΟΥΠ πάνω κάτω ή δίπλα απ'το κεφάλι μου,κυράτσες που τινάζουν με τιναχτήρι μεσημεριάτικα,όλους τους εύχομαι καλή βδομάδα και να πάνε να πέσουν πάνω σ’ένα ηλεκτροφόρο σύρμα και να γίνουν κάρβουνο.

2.Το πρωινό ξύπνημα
Πότε ακριβώς και από ποιούς αποφασίστηκε πως είναι καλό πράμα οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη να ξεκινάνε τη μέρα τους με την αυγούλα,τρομάζοντας απο ένα διαπεραστικό ήχο;Δεν είμαι πρωινός τύπος,τά’παμε αυτά.Αν με βάλεις να ξυπνάω πρωί,χρειάζομαι ένα κουβά καφέ και τουλάχιστον μία ώρα για να συνέλθω από το σοκ και να φύγουν από το μάγουλό μου οι χαρακιές απ’το μαξιλάρι.Και μετά,θα διανύσω την πιο αντιπαραγωγική μου φάση μέχρι το μεσημέρι.Μετά θα με ξαναπιάσει νύστα εκεί κατά τη σιέστα.Και κατά το απόγευμα που αρχίζω να συνέρχομαι και που φτάνει η φίλη μου η νύχτα,θα σχολάσω και όλη αυτή η φαιά ουσία που αρχίζει να σιγοβράζει και είναι έτοιμη για μεγάλα πράγματα,θα πάει χαμένη.Εμ γίνεται δουλειά έτσι κύριοι;Δε γίνεται.Εξατομικευμένο ωράριο ΤΩΡΑ!(κοινώς,ότι ώρα θέλει ο καθένας να κάνει το 8ωρό του.Ε;)

3.Αυτοί που με προσπερνάνε στο δρόμο με το αμάξι..Όλοι τους.Εγώ είμαι η αρχηγός και η πρώτη,και όλοι οι άλλοι ακολουθούν,αλλά κάποιοι δεν εννοούν να το καταλάβουν....
(θα μπορούσα να το γενικεύσω σε «όλοι οι οδηγοί»,αλλά δε θέλω να γίνω και υπερβολική...)

4.Οι σπασαρχίδηδες που κάνουν την εξής σπασαρχιδιά:περιμένω όλο λαχτάρα να πάω να δω μια ταινία,και αυτοί,έχοντάς την ήδη δει,αρχίζουν και μου περιγράφουν με λεπτομέρειες την υπόθεση-και σα να μην έφτανε αυτό,μου λένε και τη γνώμη τους από πάνω,εμπλουτισμένη με επιχειρήματα.ΣταμάταααΛΑΛΑΛΑΛΑδε θέλω να ακούσω κύριοι!Δε θέλω να ξέρω!Άσε να το δω πρώτα και μετά το κουβεντιάζουμε όσο θελετε.Αναλόγως μου γυρίζουν τα μυαλά και οι τηλεκριτικοί ή κινηματογραφοκριτικοί που γράφουν όοοοοοολη την περίληψη του έργου με όοοοοοολα τα στοιχεία που ΔΕΝ πρέπει να ξέρεις από πριν,και άντε και γαμήσου ηλίθιε,τώρα δε γουστάρω να τη δω που μου κατέστρεψες την έκπληξη!Sadistic mothafuckas!

5.Οι διαφημίσεις για τα Τζάμπο στο ραδιόφωνο.Όλες ανεξαιρέτως.Στο άκουσμα των πρώτων συλλαβών «τι θα βάλει η γριά στο καρναβάλι»,το κεφάλι μου φουσκώνει και αναβοσβήνει σα λαμπάκι σε έλατο,τα μάτια μου πετάγονται έξω και το χέρι μου φεύγει απ’το τιμόνι και πατάει στα τυφλά ότι κουμπιά βρει στο ραδιόφωνο για να τους κάνω να το ΒΟΥΛΩΣΟΥΝ.Το ότι ακόμη δεν έχω τρακάρει,είναι απορίας άξιον(διότι ράδιο ακούω κυρίως στο αυτοκίνητο).Υποψιάζομαι πως η Τζάμπο Α.Ε.είναι συμβεβλημένη με τις ασφαλιστικές εταιρείες αυτοκινήτων για να αυξάνονται τα ατυχήματα και να τα παίρνουν...

5.Αυτοί που πετάνε σκουπίδια κάτω.Είτε πεζοί,είτε από αυτοκίνητα,είτε από μπαλκόνια είτε καθισμένοι σε παγκάκι και τρώνε σπόρια σχηματίζοντας δίπλα τους βουναλάκι τσόφλια.Έχω γίνει μάρτυρας απίστευτων-για το δικό μου το μυαλό-καταστάσεων,από το να ανοίγει παράθυρο αυτοκινήτου να βγαίνει χέρι με τίγκα τασάκι και να το αδειάζει καταμεσής της ασφάλτου,μέχρι να εκσφενδονίζεται όλοκληρο πλαστικό μπουκάλι νερού.Εδώ είναι που χρειάζεται ο ανάλογος του σπάιντερμαν για την καθαριότητα-π.χ.ο κάθαρμαν(όχι απ'το "κάθαρμα").Να προσγειώθεί πάνω στο καπό από την ταράτσα όπου βρισκόταν και επιτηρούσε,να ανοίξει την πόρτα και να πιάσει τον βρωμιάρη από τις τρίχες πίσω απ'το σβέρκο(ξέρετε,εκεί που πονάει)να τον βάλει να φάει τις γόπες,και μετά να γλείψει το πεζοδρόμιο.Το μπουκάλι θα αναλάβω να το βάλω εγώ εκεί που υποψιάζεστε.Τι να κάνω η ρημάδα-αφού δεν μπορώ να κάνω τίποτα από αυτά,καταφεύγω στον κόσμο της φαντασίας...


Και μια που είπα τσιγάρο....

5.Αυτοί που καπνίζουν στο δρόμο περπατώντας και



τι;τελείωσαν τα πέντε που είχα να γράψω;εδώ και ώρα;ε ρε γαμώτο...





α,ναι να καλέσω και κάποιον...τη luccia ,το cornflake girl,τη lifewhispers,το νυχτολούλουδο και ...το master g(γιατί πολύ γυναικομάνι έπεσε:)

Playbook

Τοκ τοκ
-Μμμμ...γρμφ....ποιός είναι;Κοιμάμαι!
-Ο ταχυδρόμος είμαι κυρία
-Κεριά και λιβάνια-πέτα το κάτω απ'την πόρτα!
-Δε γίνεται,πρέπει να υπογράψετε
-.......καλά,περιμένετε λίγο,να ρίξω κάτι πάνω μου και να βάλω ηλεκτρική
-Σας παρακαλώ,έχουμε κι αλλού να πάμε,ελάτε δυο λεφτά κιας είστε και γδυτή,δε με πειράζει,έχω ξαναδει γυμνές και ακατάστατα σπίτια
-Οκ τότε...δική σου η ευθύνη
-!!!!!!!
(ντουπ)
-.....κύριε;(σκουντ σκουντ)...Πάει αυτός....για να δω τι μού'φερε...

Αχχχχ!Πρόσκληση,πρόσκληση σε μπλογκοπαιχνίδι,πρόσκληση!

Για να δω από ποιόν είναι...ο εσταριανάκος το χρυσό μου...Έχει και προσπέκτους με οδηγίες χρήσης

Άνοιξε λέει το κοντινότερο βιβλίο σου.
(Full house scan).Τα κοντινά μου είναι όλα του επαγγέλματος..Τι να υποθέσω απ'αυτό;Ότι παραασχολούμαι και αγχώνομαι με τη δουλειά.Καλά,αυτό το ξέραμε...Να κι ένα λεξικό ξένης γλώσσας(τώρα στα γεράματα,μάθε γέρο κινέζικα).Άστο κι αυτό.Πρέπει να πάω στη βιβλιοθήκη.
Δηλαδή τώρα να βγάλω μεζούρα και να μετρήσω ποιό είναι το κοντινότερο;Μπα,άσε-μια και δε με βλέπει κανείς,θα κάνω μια παρασπονδία στους κανόνες.Θα κλείσω τα μάτια και θα αρπάξω στην τύχη ένα.
Ένα άρπαξα,ένα έπεσε κάτω.Το πεσμένο είναι ο Ντέμιαν,αχ,προτιμούσα απ'αυτό να γράψω ρε γμτ,για να δω στη σελίδα 123 που λένε οι οδηγίες...μπα,μάπα αυτό το απόσπασμα,καλύτερα τελικά που έπιασα άλλο.Τι έπιασα αλήθεια;Το Λούμπεν της Έλλης Αλεξίου.Θυμάμαι μου είχε αρέσει τότε που το διάβασα.

Να μετρήσεις λέει 5 περιόδους-από τελεία σε τελεία-απ'την αρχή της σελίδας 123,και να γράψεις την 6η,την 7η και την 8η.

Μάλιστα....αυτό θα γράψω.

Μα η ώρα του βιβλίου είναι τώρα δα;Παράτα το!
-Είναι τόσο ωραίο βιβλίο…
-Ναι,μα δεν είναι η ώρα του…

Το πήρε απ’τα χέρια της δίχως δεύτερη κουβέντα και το πέταξε στη θάλασσα…

(ο άντρας της ήταν,πολύ καθίκι ο τύπος-έβαλα και την 9η πρόταση για να μπείτε στο νόημα)

Όποτε προσκαλώ σε παιχνίδια,με γράφουν στα παπάρια τους,αλλά θα το κάνω και πάλι,και όποιος θελήσει,ας παίξει!

Φέτος θα έχουμε all girl team:τη wahia μας,τη Luccia μας,τη faraona μας,τη blue μας και την kwlogria μας


(Αυτές δεν έχουν παπάρια,οπότε το πολύ πολύ να με γράψουν σε τίποτα παλιά πασούμια:)


Update:
Βασικά όποια αποφασίσει να παίξει,να μην παίξει σαν εμένα που το μαλάκισα το παιχνίδι και διάλεξα ένα χ βιβλίο στην τύχη.Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι μάλλον να δούμε τι διαβάζει ο καθένας ΤΩΡΑ,και όχι τι διάβαζε όταν ήταν 13 χρονών π.χ.Υπό αυτή την έννοια,έπρεπε να πάω στην κρεβατοκάμαρα και να πάρω αυτό που διάβαζα τελευταίο,δηλαδή το"Ιστορίες μυστηρίου και φαντασίας"με διηγήματα του all time classic φίλου απ'τα παλιά Έντγκαρ(Άλαν Πόε).Αλλά το παιχνίδι λέει "ΤΟ ΚΟΝΤΙΝΟΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ",και μού'πεφτε λίγο μακρυά το κομοδίνο,εφόσον ήμουν με το λαπτοπ στο σαλόνι...(μα τι ούφο θε μου,ευτυχώς δεν έκανε άλλες η μάνα μου:)

Hasta la vista,babies!

Επιτέλους!Ήρθε η ώρα να φύγω...

Πέρασα δύσκολα μέχρι να έρθει αυτή η ώρα.Αλλοπρόσαλλες συναισθηματικές καταστάσεις.Περίεργες και πρωτόγνωρες σωματικές εκδηλώσεις.Καθημερινό ξύπνημα με μια παράξενα άσχημη αίσθηση εκεί κάπου στο στομάχι,άγχος,σκέψεις επερχόμενου κακού.Σαν πρωταγωνίστρια στο πρώτο δεκάλεπτο της"Ζώνης του λυκόφωτος"-που υποψιάζεται πως κάτι δεν πάει καλά,αλλά δεν ξέρει ακόμα ΤΙ...

(Εδώ θα χρησιμοποιήσω το αγαπημένο μου σημείο στίξης-την παρένθεση.Τι κρίμα να μην υπάρχουν παρενθέσεις στον προφορικό λόγο!Θα έκλεινα εκεί όλες τις άσχετες σκέψεις που μου έρχονται συνέχεια στο μυαλό,αντί να τις πετάω όποτε νά'ναι για να μην τις ξεχάσω,με αποτέλεσμα να αποσυντονίζω τους συνομιλητές μου...

Τι λέγαμε;Α,ναι,η παρένθεση.Την άνοιξα για να αναλύσω εκείνο το «περίεργες και πρωτόγνωρες σωματικές εκδηλώσεις»...Λοιπόν,τα τελευταία χρόνια παρατηρώ το σώμα μου και τα συμπτώματά του και προσπαθώ να τα αποκωδικοποιήσω,μήπως και καταφέρω να κατανοήσω τι αισθάνομαι.Αυτό ακούγεται λίγο κουφό,αλλά όταν έχεις δυσκολία να έρθεις σε επαφή με τα συναισθήματά σου όπως εγώ,πιάνεσαι από τα μαλλιά σου για να σε καταλάβεις...
Τώρα που το ξανασκέφτομαι όμως,είναι αρκετά σημαντικό ζήτημα για να υποβαθμιστεί σε περιεχόμενο παρένθεσης.Του αξίζει να είναι το κυρίως θέμα.Άσε που δεν έχω και πολύ χρόνο γιατί πρέπει να δοκιμάσω όλη τη ντουλάπα για να δω τι θα βάλω στη βαλίτσα.Κλείσιμο παρένθεσης)

Έχω απορρυθμιστεί σήμερα.Πού μείναμε;Α ναι,που ξυπνούσα σαν ανάποδο γαμώτο.Το χειρότερο ήταν πως ενώ είχα μια τεράστια ανάγκη να εντοπίσω πού ακριβώς οφειλόταν,δεν ήξερα από πού να αρχίσω.Προσπάθησα να το βρω με τις μέρες.Πότε ξεκίνησε;Χμμμ,ναι.Θυμάμαι ποιά μέρα ήταν.Όχι,δεν ήταν τότε που ήθελα να καπνίσω,ήταν λίγο μετά.What took place on that day?Τίποτα τόσο συνταρακτικό που να βγάζει μάτι ότι αυτό είναι η πηγή του κακού.Άντε να αρχίσω να ξεψαχνίζω τα μικρά λοιπόν:είδα αρκετό κόσμο...ανασκαλεύτηκε σε κάποια συζήτηση ένα θέμα που μου είναι στενάχωρο...αποχαιρέτησα μια συνεργάτιδα(έφυγε για μόνιμη εγκατάσταση στο εξωτερικό)που ήταν πολύ συμπαθητικό κορίτσι κι έκανε το περιβάλλον εργασίας πιο ανεκτό...πήγα να συλληπηθώ έναν άλλο συνάδελφο που έχασε το γονιό του ξαφνικά...έγιναν διάφορες μαλακίες με τις διακοπές μας που μας δημιούργησαν ανασφάλεια και φόβο πως θα ακυρωθούν όλα τελευταία στιγμή...

Δεν τo εντόπισα τελικά.Πέρασε χωρίς να μάθω ποτέ τι συνέβαινε.Χθες,ξύπνησα ΟΚ.Ούτε στομάχι με φτερά,ούτε ξύπνημα από τα χαράματα.Νάδα.Σα να ήταν μια συνηθισμένη μέρα του πριν.

Ίσως να έφταιγε κάτι από τα παραπάνω ή όλα μαζί τα παραπάνω ή κάτι άλλο που μου έχει ξεφύγει...Αλλά δε με νοιάζει πια.Γιατί ήρθε επιτέλους το σήμερα.Γιατί ο Πανόπουλος μου τα γράφει όπως τα ήθελα κι ακόμα καλύτερα:).Γιατί Πρώτη φορά θα φύγω με το σπίτι να είναι καθαρό(είχαν έρθει επισκέψεις και ξεπατώθηκα).Γιατί θα πάω κάπου που δεν έχω ξαναπάει ποτέ και είναι μακρυά από τη βρωμοελλάδα και τις βρωμοφωτιές και τη βρωμοδουλειά μου και τη βρωμοσταματημένη ζωή μου.

Το μπλογκοπαιχνιδάκι του st με τα αποφθέγματα μου είχε φανεί δύσκολο κι έλεγα να μην το παίξω-είναι τόσα πολλά τα ρητά που μ'έχουν εκφράσει ή μου φαίνονται πνευματώδη κατά διαστήματα,που δεν μπορούσα να διαλέξω.Συν το ότι δεν μπορώ να πω πως κάποιο απ'αυτά μ'έχει σημαδέψει...Τα διαβάζω,λέω"αααα,καταπληκτικό,πού το σκέφτηκε ο πούστης",ενίοτε τα κόβω ή τα αντιγράφω και τα κολλάω με πινέζα στο φελλό και μετά τα ξεχνάω.Αλλά τις προάλλες έπεσα πάνω σε ένα που το είχε ως διαφημιστική καταχώρηση μια τράπεζα(!) και νομίζω πως μια συγκεκριμένη στιγμή του περασμένου Σαββάτου,κατάλαβα ΑΚΡΙΒΩΣ τι θέλει να πει ο ποιητής...

"Το αληθινό ταξίδι της ανακάλυψης δε βρίσκεται στην εξερεύνηση νέων περιοχών αλλά στην αναζήτηση μιας νέας ματιάς"-Μαρσέλ Προυστ

Perspective,people.Αλλαγή οπτικής.Ο ελέφαντας από μια άλλη γωνία.Είναι λυτρωτικό όταν το καταφέρνεις...

Σας αφήνω
με την ευχή να προσπαθούμε να κάνουμε το παραπάνω πράξη όταν τα πράγματα φαίνεται να μην πηγαίνουν πουθενά με τον τρόπο που μέχρι τώρα ξέραμε...
και
μ'αυτό το τραγουδάκι,που μπορεί να μην είναι απολύτως τελευταίας εσοδείας,αλλά είναι διακοπικό,κολληματικό και χαρούμενο!

Πολλά φιλιά,να περάσετε καλά ότι και να κάνετε!

:):):)

Άνδρα μοι ένεπε

Μού’κανε πιάσε-πέτα η ανανταμ παπαντάμ ένα μπαλάκιο,το οποίο αν εννόησα σωστά,θέλει να γράψω ποιός είναι για μένα ο ιδανικός άντρας....







Συγγνώμη για την καθυστέρηση,σκούπιζα τα δάκρυα από τα γέλια που με πιάσαν αυθορμήτως.Διότι σκεφτόμουν-κρίνοντας από το ένδοξο παρελθόν μου ως το ένα βασικό συστατικό της εκάστοτε συνταγής «θα είναι εκεί κι ο τάδε με την Αουρέλια»-ότι όποιον και να παραλάβω,ιδανικό,μη ιδανικό,καταπληκτικό ή πληκτικό,θα τον παραδώσω πίσω στο κατάστημα τέρας.Πώς το κάνω αυτό;Ας μην αποκαλύψω λεπτομέρειες,μπορεί να διαβάζουν και μικρά παιδιά και δε θέλω να δώσω το κακό παράδειγμα...Δε θέλει άλλωστε και πολλά για να κάνεις τη ζωή κάποιου σερνικού σκέιτμπορντ.Τι "γιατί το κάνω;"Επειδή ο μπαμπάς μου μας άφησε όταν ήμουνα μικρή και θέλω τους κάνω να φύγουνε για να ζω ξανά και ξανά τον αποχωρισμό,ξέρω γω;Μαλακίες...


Και τι σημαίνει ιδανικός,για να έχουμε καλό ρώτημα;
Είναι ο συμπληρωματικός για τον καθένα μας;Το άλλο μισό του πορτοκαλιού;Μια ονειροφαντασία που δεν υπάρχει;
Και πες ότι τον συναντάω.Θα τον ενδιαφέρει που θα είναι το ιδανικό μου ή θα χέστηκε,διότι το δικό του ιδανικό είναι η Pamela Anderson;

Τέλος πάντων,επειδή υποψιάζομαι ότι αν συνεχίσω έτσι θα το χέσω το παιχνίδι,σκάω και...

Ξεκινώ

Απ’έξω,να μοιάζει με έναν(ή και να ΕΙΝΑΙ ένας,νο πρόμπλεμ)από τους κάτωθι:

Mel Gibson-στα νιάτα του και πιο ψηλός
Johnny Depp-άνευ χρυσού δοντιού
Jude Law-ως έχει
Mark Ruffalo-κατά προτίμηση με την κοτσίδα που είχε στο Collateral
Peter Saarsgaard-δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του;Σα δε ντρέπεται η μουλάρα.Έπαιζε το παλιοτόμαρο στο Boys don’t cry(που πήρε Όσκαρ η Χίλαρι Σουάνκ;Τίποτα;Λυπάμαι,δεν έχει άλλη βοήθεια)
Επίσης:
Να έχει ολίγη τρίχα στο στήθος(τόση όση)και ΕΠΟΥΔΕΝΙ στην πλάτη.Εν ανάγκη,να κάνει χαλάουα.Εν ανάγκη,θα του κάνω εγώ χαλάουα(αρχίσαμε τις εκπτώσειειειεις....)
Να περιποιείται και να φροντίζει τον εαυτό του(τόσο όσο,αν είναι να μαλώνουμε για την υδατική,χέστο)
Να ξέρει να σιδερώνει(αυτό πάει στην κατηγορία «ταλέντα»αλλά δεν πειράζει)

Από μέσα τώρα:

Να μη με κάνει να ζηλεύω.Να έχει τη σιγουριά για τον εαυτό του που χρειάζεται ώστε να μην κολακεύεται όταν του την πέσει η τσουλοσύζυγος του γνωστού,ή η τσουλοσυνάδελφος ή γενικά η τσουλόγλου της γειτονιάς-γιατί δε θα έχει ανάγκη να του την πέφτουν για να επιβεβαιωθεί.
Και φυσικά,να μη με απατήσει ΠΟΤΕ.Ούτε κι εγώ θα τον απατήσω,πρόμις.
Να γελάω μαζί του-και να γελάει μαζί μου(with me,not at me)
Να έχει φίλους.Φίλες προαιρετικές.
Να έχει ενδιαφέροντα(όχι τύπου «κυνήγι» και άλλα αντιοικολογικά,ούτε τύπου «Πανάθα-Θρύλε»και το ριγέ λαιμοπνίχτη χειμώνα καλοκαίρι.Τόσο όσο λέμε)
Να μην ακούει σκυλάδικα,αυτοσχεδιαστική τζαζ και ραπ(και δη στη διαπασών μέσα στο αυτοκίνητο).
Να έχει απεριόριστη χρονική διάρκεια και φαντασία.Και να παίρνει πρωτοβουλίες.Και να μιλάει.Πού;Τι πού;Εκεί.Και να τον αγγίζω και να μου σηκώνεται.Αν δεν υπάρχει αυτό,κι όλα τα άλλα να υπάρχουν,πάπαλααα
Να μη λέει ψέμματα(εκτός αν είναι για να μου πει ότι του άρεσε το κάρβουνο που του μαγείρεψα)
Αν σταματήσει να είναι ερωτευμένος μαζί μου,να έχει τα κότσια να μου το πει
Να ξέρει να σιδερώνει


Τα άνωθεν ισχύουν με την προϋπόθεση ότι θα φέρομαι κι εγώ σαν ιδανική γυναίκα(Αουμμμμ...γιον....τι έγινε;κάτι έβλεπα στον ύπνο μου αλλά δε θυμάμαι τι)

Εντάξει,το παιχνίδι το έπαιξα όπως έπρεπε.
Εκτός παιχνιδιού όμως-διότι κουραφέξαλα λέει η Δρούζα,ιδέα δεν έχει για τη ζωή-ένας είναι ο ιδανικός άντρας για μένα:αυτός που θα ξέρει να ξεφεύγει από όλες τις παγίδες που στάνταρ θα του στήσω για να τον διώξω.Κι εγώ υπόσχομαι να προσπαθήσω να μάθω να μένω...
(και να ξέρει και να σιδερώνει)



Το μπαλάκιο τούτο,το πετάω στα κεραμίδια των Luccia,Κωλόγρια και Kotosalata
κι άμα θένε,ας το κατεβάσουν.
Να παίξουν κι αγοράκια και να πουν την ιδανική τους γυναίκα;Να παίξουν.Brokenlink,Fusmoker και Estarian.Ά,κι ο st

John the revelator(ή κάλλιο 5 και στο χέρι...)

Πολύ με δυσκόλεψε η σαλατίτσα με την αποστολή των 5 αποκαλύψεων...Τι να αποκαλύψω και να μη γίνω τελείως ρόμπα!Αλλά επειδή θέλω να παίξω και το παιχνίδι σωστά,σκέφτομαι ότι δε θα ήθελα να είναι και τελείως ανώδυνα πράγματα τύπου"αγαπώ τα ζώα".Οπότε...
here goes nothing:

1.Μου αρέσει υπερβολικά το καλαμπόκι σε όλες του τις μορφές-ποπ κορν,κονσέρβα,βραστό,ψητό...Η εξήγηση αναζητείται στην προηγούμενη ζωή μου(ήμουν κότα μάλλον).Ο ψιλικατζής της γειτονιάς έχει πάθει πλάκα(αγοράζω 5 5 τα ποπ ο τοπς-μια μέρα που του είχαν τελειώσει αισθάνθηκε τόσο άσχημα που μου έκανε δώρο ένα αυγουλάκι κίντερ για να με παρηγορήσει!).

2.Είμαι συνειδητοποιημένη οικολόγος-ανακυκλώνω συστηματικά και άποφεύγω να παίρνω πλαστικές σακκούλες απ'τα μαγαζιά.Επίσης όταν πηγαίνω να ψωνίσω,παίρνω μαζί μου τη σακκούλα μου.Ο ψιλικατζής της γειτονιάς έπαθε δεύτερη πλάκα που με έβλεπε να πηγαίνω με τη μεγάλη χαρτοσακκούλα Zara(για να χωράει τα ποπκορν)....

3.Κάποτε ένα καλοκαίρι που έβαζε στην τηλεόραση το Σταρ τρεκ(τα παλιά με τον Κάπτεν Κερκ)επανάληψη το πρωί στις 6 η ώρα,έβαζα κάθε μέρα ξυπνητήρι,το έβλεπα και μετά ξανακοιμόμουν.

4.Έχω περάσει 2 συνεχόμενα 24ωρα χωρίς ύπνο παίζοντας μπιρίμπα με την καλή μου ξαδέλφη.Τις 6 ώρες από τις 48 παίζαμε στα μουγγά διότι είχαμε μαλώσει για τους κανόνες του παιχνιδιού και δε μιλιόμασταν!

5.Έχω οδηγήσει μεθυσμένη 3-4 φορές(και δε θα το ξανακάνω ποτέ).Τη μια από αυτές,βράδυ σε ντίρλα κατάσταση,με συνοδηγό έναν ακόμη πιο ντίρλα συνάδελφο,μπήκα με το αμάξι σε ένα παρκο,βγαίνοντας κατέβηκα κάτι σκαλιά και ένα πεζοδρόμιο,και μετά,ακολουθώντας τις οδηγίες του συνοδηγού(-καλά πάμε Κώστααα;-καλά πάμεεεε-είσαι σίγουροοος;-καλά πάμεεεε),βγήκαμε από την πόλη νομίζοντας ότι κατευθυνόμαστε στα σπίτια μας.Πήρα χαμπάρι πού είμαστε όταν είδα πινακίδα που έγραφε όνομα άλλης πόλης.Ο συνοδηγός δεν πήρε χαμπάρι τίποτα.


Και τώρα η σειρά σας!
(πρέπει λέει να γράψετε 5 πράγματα αποκαλυπτικά για τον εαυτό σας γιατί αλλιώς....δεν έχω καταλάβει τι θα γίνει,αλλά πλάκα έχει τέλος πάντων!α,και να βάλετε άλλους 5 να κάνουν το ίδιο..:)

lost
brokenlink
luccia
skylos
cyrusgeo και π